وقتی زندگی ات رنگ خدا داشته باشد نمیتوانی بی خیال اشک مظلومان شوی، نمیتوانی تصویر نوزاد غرق به خون را در آغوش مستاصل پدر ببینی و آرام بنشینی آن وقت یا قیام می کنی یا میشوی چون شهید شهید محمدحسین اثنی عشری شهیدی که کیلومترها فاصله از دزفول تا جنوب لبنان و تنهایی و هزار و یک توجیه قابل قبول و منطقی دیگر هم نتوانست در بند مرزها و اسیرش کند و رفت تا شهید قدس شود

شهید لطفعلی لطفی‌خلف در سال ۱۳۲۹ در محله سیاهپوشان دزفول به دنیا آمد. خانواده وی از متاع دنیا بهره‌ای نداشتند و او از رفتن به مدرسه محروم شد و بعدها با شرکت در کلاسهای شبانه توانست خواندن و نوشتن را بیاموزد.

خواهر امام موسی صدر آمد و با من احوالپرسی کرد و گفت کارهای بزرگی انجام دادید. کلی تعریف و تمجید و تشکر کرد. / البته ایشان پدر معنویِ رزمنده های مقاومت بودند. ایشان علاوه بر جبهۀ نظامی، از لحاظ سیاسی دشمن را به ستوه درآورده بود، به خصوص آمریکای جنایتکار و اسراییل غاصب را / […]

به ما تذکر می دادند که «مواظب باشید مثل احمد متوسلیان شما را نربایند!» / نمایندۀ بنی صدر، کارت شناسایی اش را نشان داد و گفت: «از طرف رییس جمهور آمده ام. می خواهم تو را پیش بنی صدر ببرم. / یادم می آید در بیروت رفته بودیم فیلم بگیریم. برای خرید رفتم به یک […]

عصمت یک نیروی فعال فرهنگی زنده و پویا است که دوباره برگه ماموریت گرفت و برگشت و آن رسالتی که هنوز روی زمین مانده را خودش بلند کرد / برای اولین بار بیان کراماتی باور نکردنی از شهیده عصمت پورانوری که کمتر شنیده اید

مردانی لباس رزم بر تن، همسران جوان خویش را به خاک می سپردند/ قلم برای نوشتن عصمت به پرواز در آمد؛ یکبار قلم را روی جزوه گرفتم و گفتم: بمان دیگر نمی توانم بنویسم...